In deze bijzondere tijd resoneren naast covid en pandemie de woorden leiderschap, ethiek en reflectie. Doordat onze maatschappij in zekere zin tot stilstand is gekomen komt er tijd en ruimte vrij om na te denken over de dingen en activiteiten die we deden, doen en straks willen doen.
Met reflecteren is niks mis; ook niet voor commissarissen en toezichthouders. In het kader van de governance code zijn deze functionarissen ook periodiek verplicht te reflecteren op hun eigen functioneren; al dan niet met behulp van een externe deskundige.
De titel van dit boek schept verwachtingen. Er staat immers ‘De’ goede bestuurder en niet ‘Een’ goede bestuurder. Nieuwsgierig als ik ben nam ik het ter hand. En ik werd niet teleurgesteld.
In coronatijd is thuiswerken heel gewoon geworden. En het is onwaarschijnlijk dat we in het post-corona tijdperk weer teruggaan naar onze 5-daagse werkweek op kantoor. Tijd om wat broodnodige kennis bij te spijkeren.
Komt een paard in de boardroom is voor zoveel meer doelgroepen dan alleen leidinggevenden een aanrader. Ook diegene die leiding ontvangen kunnen hier hun voordeel mee doen of diegene die overwegen of leidinggeven iets voor hen is.
Onvrijwillig – ‘In een relatie moet je investeren’. Wie heeft het uitgemaakt? Voor de verwerking van een verbroken relatie is het van belang ‘wie de relatie heeft beëindigd’. Immers het voelt altijd beter de eer aan jezelf te houden dan dat een ander de relatie verbreekt.
In tijden van crisis komt het erop aan, dan moet je er staan als bestuurder en ook als toezichthouder. Hoe pak je dan je rol? Maatschappelijk verantwoord besturen van Carolien de Monchy geeft antwoorden op die vraag.
Geheimen van de bestuurskamer is in ieder geval een prikkelende titel die zeker uitnodigt tot lezen. Want hoe vaak ben je tenslotte in de gelegenheid om in een bestuurskamer rond te neuzen?
Sitskoorn waarschuwt ons in Hersenhack: ‘bescherm je besturingssysteem tegen hackers’. Dit is geen reclame voor het aanschaffen van een virusscanner of iets dergelijks. Hersenhack biedt een helder betoog, met wetenschappelijke bewijzen gestaafd, dat wat we zien niet altijd de waarheid is. Tevens zet Sitskoorn in scherpe bewoordingen uiteen waarom we zo gevoelig zijn voor nepnieuws en hoe we onszelf daartegen kunnen beschermen.
Zijn de meeste mensen niet een beetje bang voor techniek? En zeker als die techniek voornamelijk met Engelse termen, zoals artificial intelligence en machine learning wordt aangeduid?