Als (wetenschappelijk) onderzoeker vind ik het natuurlijk niet leuk om een boek met een titel als ‘Niet weer een onderzoek’ onder ogen te krijgen. Maar de subtitel ‘Onderzoek met impact in het publieke domein’ maakte voor mij veel goed: iedere onderzoeker wil immers impact genereren met haar onderzoek. En dat geldt dus ook voor mij.
‘Waar ben jij eigenlijk van?’ is een heerlijk overzichtelijk boek waarin één vraag centraal staat én beantwoord wordt: Hoe vind je een vorm voor je inhoud?
Het nieuwe jaar fris starten: dat had ik mezelf beloofd. Ik besloot daarom 2022 te beginnen met het lezen van het boek ‘Wat had je dan verwacht?- Een realistische kijk op het ideale leven’.
Vaak wordt gesteld dat eindverantwoordelijken in organisaties, zoals bestuurders en ook toezichthouders, te weinig verstand hebben van nieuwe technieken, zoals bijvoorbeeld artificial intelligence (AI) en wat je er allemaal mee kan. Zodoende kan het zijn dat je organisatie kansen mist en risico’s onvoldoende tijdig in het vizier heeft.
Vroeger vonden mensen in de kerk rust en inspiratie. In ‘Eindelijk rust in je hoofd’ van Aart Goedhart en Barbara van der Steen is zondag een reflectiedag geworden. Voor mij is dat een te strak stramien.
Wat zou je doen als schaamte geen rol speelt? Deze mooie vraag staat op de cover van Nooit meer doen alsof – Denk je schaamte om en maak het je kracht van Aukje Nauta.
Stop met piekeren en start met leven! Bij het intoetsen van deze zoektermen kreeg ik 162.000 hits! De GGZ is zwaar overbelast en de wachttijden zijn enorm. Wat is er aan de hand en wat kunnen we eraan doen?
Is het too good to be true, of maakt One Minute Coaching de belofte van de titel waar? Iedereen heeft immers wel 60 seconden tijd beschikbaar, maar wat kun je in 60 seconden nou helemaal bereiken?
Marije Snippe heeft een praktische handreiking opgesteld om, in eerste instantie bedoeld om thuis (maar zeker ook geschikt voor op je werk!), beter ruzie te leren maken. Snippe put hiervoor uit ervaringen uit haar praktijk voor systemische therapie.
Perfectie bestaat niet. Want wie bepaalt de norm? En wie bepaalt dat het perfect moet zijn? Leg je dat jezelf op? Heb je dat van huis uit meegekregen of heb je een leidinggevende die dat eist? Mooie vragen die, in deze bijzondere tijd waarin we weer gaan opstarten (toch niet terug naar het oude?), ons uitnodigen tot reflectie.










